அடிப்படைப் பணிகள்

                               கூட படிக்கும் மாணவன் கூறியது என்னை திகைத்துப் போக வைத்தது.
   

உழைப்பில்லாத பகுதி நேர வேலை என்ற பெயரில் மாணவர்களுக்கு பணத்தாசையை எவ்வாறு தூண்டுகிறார்கள்?

மதியம் முதல் இரவு வரை ஜவுளிக்கடையில் வேலை பார்த்துவிட்டு
தன்னுடைய அசதியை சோகத்தை வெளிகாட்டாமல்
மகிழ்ச்சியாக இருந்து வகுப்பிலும் முதல் மாணவனாக வரும் ஒரு மாணவன்

நீதிமன்றமும்,சட்டமும்

தெரியா இருண்ட வீடு,
முன் வந்து நின்றான்
நூதன திருடன்.
வாசல் தானாக திறந்து
பின் தானாக
மூடிக் கொண்டது.
பின்வாசலோ தூரம்,
ஓட்டையைப் பார்த்தான்
கருவியால் பெரிதாக்கினான்.
சத்தம் கேட்டு
வந்தான் ஒருவன்
வாசல் தானாக திறந்து
பின் தானாக
மூடிக் கொண்டது.
பின்வாசல் நோக்கி
சென்றான் பிடிபட்டான்.
கருவியை பயன்படுத்தியது
நூதன திருடனின் குற்றமா?
கருவி இல்லாதது
சாதரண மனிதனின் குற்றமா?

                                           சொ.நே.அன்புமணி
எனது கவிதையை எழுத்து தளத்தில் பார்க்க

விளம்பரத்தை நோக்கிச் செல்கின்றதா இன்றைய உலகம்

           
                   சாதரணமாக காலில் அணியும் செருப்பு முதல் உடுத்தும் உடை,அணிகலன்கள்,உடம்பிற்கு அழகூட்ட எண்ணமுடியாத அளவு சாதனங்கள்,உடம்பை குறைக்க கூட்ட கருவிகள்,மாத்திரைகள்,முடிதிருத்தும் கடைகள்,1 ரூபாய் மிட்டாய் முதல் 1,00,000 முதலான கருவிகள் வரை தொலைக்காட்சி,வானொலி,பத்திரிக்கைகள்,பேனர்கள்,போஸ்டர்கள் என ஆரம்பித்தது இந்த விளம்பர மோகம்.
   

மீண்டும் பிறப்பார்களா காரல் மார்க்ஸும் லெனினும்

                       

  பல்லாயிரக்கணக்கான விளக்குகள் ஜொலித்த வண்ணம் ஒரு பெரிய பொழுதுபோக்கு மால் அதனைப் பார்த்ததும் லெனின்,காரல் மார்க்ஸ் போன்றோரின் உழைப்பு கேள்விக்குறியாக என் மனதில் பட்டது.